شهر گوانجو

آنچه در این مقاله خواهید خواند:

معرفی شهر گوانجو
زبان مردم گوانجو
دین مردم گوانجو
تاریخچه گوانجو
لوکیشن شهر گوانجو
آب و هوای شهر گوانجو
حمل و نقل در گوانجو
جاذبه‌های گردشگری شهر گوانجو

⭕️معرفی شهر گوانجو:
✅گوانجو روی رودخانه مروارید در ۱۲۰ کیلومتری شمال-شمال غربی هنگ کنگ و ۱۴۵ کیلومتری شمال ماکائو واقع‌شده است. قدمت این شهر به بیش از ۲۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. این شهر که در زمره یکی از سه شهر بزرگ چین قرار دارد، قرن‌های متمادی پایانه ناوگان دریایی بود و هنوز هم قطب مهم حمل‌ونقل و بندری چین محسوب می‌شود.
بازار ملک و مستغلات در گوانگجو یکی از گران‌ترین بازارهای مستغلات چین در کنار کلان‌شهرهایی مثل پکن، شانگهای و شنزن است. اواخر دهه ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ به خاطر بحران مالی سال ۱۹۹۷/۹۸ که آسیا را درگیر خود کرد بسیاری از مردم کشورهای آفریقا خانه و کاشانه‌شان در خاورمیانه و سایر نواحی آسیای جنوب شرقی را ترک کرده و راهی شهر گوانجو شدند.

گوانجو مدت‌های طولانی تنها شهر بندری بود که تاجران خارجی به آن دسترسی داشتند و طی جنگ تریاک اول، بریتانیا این شهر را تصرف کرد. پس از جنگ دیگر خبری از آن انحصار تجاری آن نبود، درواقع این شهر رقابت تجاری بندری را به دو شهر بندری دیگر چین یعنی شانگهای و هنگ‌کنگ باخت. هرچند که گوانجو بخش اعظم تجارتش را از دست داد اما توانست نقش و جایگاهش به‌عنوان قطب مهم تجاری چین را باز پس بگیرد.
امروزه گوانجو را به خاطر نمایشگاه کانتون فیر که به صورت سالانه برگزار می شود، می‌شناسند. کانتون فیر، بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین نمایشگاه تجاری چین بشمار می‌آید.

نام آن از دو کلمه گوانگ به معنی «نور» و «جو» به معنی «ولایت» تشکیل شده. گوانگجو از نظر تاریخی به عنوان «موجو» ثبت شده است، که در آن «شیلا تمام زمین را برای ایجاد استان های گوانگجو ادغام کرد. اونگجو، جونجو، موجو و شهرستان های مختلف، به علاوه مرز جنوبی گوگوریو و سرزمین های باستانی شیلا» در سامگوک ساگی. در قلب منطقه کشاورزی استان جولا، این شهر به دلیل غنی و متنوع آشپزی نیز مشهور است

⭕️زبان مردم گوانجو :
✅بیشتر جمعیت گوانجو اهل قبیله هان هستند. زبان اول بیشتر مردم محلی کانتونی گوانجو کانتونی است، درحالی‌که بیشتر مهاجران به شکل‌های مختلف زبان چینی ماندرینی صحبت می‌کنند، در سال ۲۰۱۰، هر بخش شهر یکی از این زبان‌ها را به‌عنوان زبان مادری‌شان صحبت می‌کردند.
امروزه نسل جوان گوانجویی بیشتر ترجیح می‌دهد که به زبان ماندرین سخن بگوید تا کانتونی به همین خاطر افراد مسن و سالخوردگان با بچه‌های جوان و نوه‌هایشان کانتونی صحبت می‌کنند. یکی از دلایلی که استفاده از زبان کانتونی در حال کمرنگ شدن است این است که خود مقامات محلی رغبتی به اشاعه این زبان در مدارس ندارند، ضمن اینکه شهر ماندرین زبان شنزن در همسایگی گوانگجو نیز در این روند بی تاثیر نبوده است.

⭕️دین مردم گوانجو:
✅گوانگجو طی دوره سلطنت سلسله کینگ نزدیک به ۱۲۴ معبد، حجره و سالن مذهبی و عبادتگاه داشت. امروزه در کنار بوداگرایی، جامعه تائویست، یهودیان، مسیحیان و مسلمانان نیز در شهر دیده می‌شوند.

✅تائویسم
تعداد معابد پیرو تائویسم و سایر دین‌های محلی چینی به‌اندازه انگشتان دست هم نمی‌رسد. یکی از مهم‌ترین این معابد معبد پنج جاویدان است (Five Immortals) که همین پنج جاویدان بودند که کشت برنج را به این مردم آموختند. این پنج جاویدان پنج قوچ نیز داشتند، که پس از به آسمان رفتن آن‌ها، قوچ ها به سنگ تبدیل شدند. معبد خدای شهر در گوانجو پرستشگاه دیگری برای دین محلی چینی و تائویسم است. همانند بیشتر شهرهای جنوبی چین، گوانجو هم وقایع تاریخی مانند جشنواره ارواح (Ghost Festivals) و روز غبارروبی آرامگاه (Tomb Sweeping Day) دارد.

✅بودائیسم
مانند بیشتر شهرهای چین، گوانجو و بودائیسم نیز پیوند تنگاتنگی باهم دارند. از زمان پادشان نانیو در ۲۳۳ پس از میلاد این شهر شاهد معابد بودایی بوده است. می‌گویند که بودای پیام‌آور از پانیو (نام قدیم گوانگجو امروزی) دیدن کرده است. در سال ۵۲۰، امپراتور وو دستور ساخت معبد Baozhuangyan و صومعه Xilai را برای حفظ آثار مقدس بودایی کامبوجی صادر کرد. پس‌ازآنکه سو شی (Su Shi) در دوران سلطنت سلسله سونگ شمالی ازاینجا دیدن کرد و شعری در وصف آن سرود، ازآن‌پس معبد Baozhuangyan را معبد شش درخت انجیر هندی (انجیر معابد) نامیدند. سرنوشت مشابهی در انتظار صومعه بود، پس از بازسازی در دوران سلسله کینگ، نام آن را به معبد هوالین (Hualin) تغییر دادند.

✅مسیحیت
مسیحیان وابسته به کلیسای نسطوری قدیم ایران از طریق جاده ابریشم وارد چین شدند اما در سال ۸۴۵ طی دوران امپراتوری ووزانگ (Wuzong) بشدت مورد آزار و اذیت قرار گرفتند، و نسلشان در سال ۱۰۰۰ منقرض گردید. عصر سلسله کینگ دوران تاریک و ممنوعیت برای خارجیان بود، تبلیغ دینی محدودشده بود و تا پس از جنگ تریاک اول اجازه اقامت در گوانگجو را نداشتند.

✅اسلام
گوانجو از همان نخستین روزهای ظهور دین اسلام جامعه مسلمان داشت. پیروان چینی مسلمان را در گوانجو بانام Hui می‌شناسند، مسجدی نیز در این شهر بانام Huaisheng هست که در دوران سلطنت سلسله تانگ ساخته شد. مسلمانان در سال ۷۵۸ به گوانگجو حمله کردند.

⭕️تاریخچه گوانجو:
✅اسطوره‌ای درباره این شهر و چگونگی به وجود آمدنش وجود دارد: پنج قوچ خوشه‌های برنج را با خود حمل کرده و اجرام سماوی بر پشت آن‌ها می‌تازند. بر اساس این افسانه، موجودات سماوی و فلکی به زمین بخشیده شدند و خوشه‌های برنج را به‌عنوان نماد نعمت و رونق هدیه می‌کنند. سپس آن‌ها به زمین هبوط کردند و قوچ‌ها به سنگ تبدیل شدند و پس‌ازآن بود که شکوفایی و توسعه گوانگجو آغاز گردید.
بر اساس این قصه افسانه‌ای، این شهر به اسم‌های مختلفی معروف شده است مانند وویانگ چنگ (Wuyangcheng) (شهر پنج قوچ)، یانگ چنگ (Yangcheng) (شهر قوچ ها)، و سویچنگ (Suicheng) (شهر خوشه‌های برنج).

جاده‌های اصلی گوانجو نیز مملو از گل هستند، به همین خاطر به آن شهر گل‌ها (هواچنگ/Huacheng) نیز می‌گویند. بر اساس گفته‌های تاریخدانان گوانگجو در سال ۲۱۴ پیش از میلاد ساخته شد اما آن موقع به آن «پانیو» (Panyu) می‌گفتند. آن موقع که پانیو تاسیس شد، گوانگجو اسم یک حوزه اداری بود. هرچند بعدها با بزرگ‌تر شدن شهر، اسم شهر به گوانگجو تغییر یافت.
اسم کانتون برای شهر، مردم آن، فرهنگ، سبک غذایی، و زبان استفاده می‌شد و هنوز هم استفاده می‌شود. این اسم از یک لهجه متفاوت از نام اصیلی گرفته‌شده که انگلیسی آن از یک کلمه پرتغالی آمده است.

✅عصر ما قبل تاریخ
جایی که امروزه گوانجو واقع‌شده، زیستگاهی به نام نان ووچنگ (Nanwucheng) بود. قدمت این زیست‌گاه به حدود ۱۱۰۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد اما در برخی تاریخ‌های سنتی چینی قدمت این مکان را به سال‌های ۲۵۶-۳۱۴ پیش از میلاد نسبت می‌دهند یعنی زمان پادشاهی جی یان (Ji Yan) پادشاه سلسله Zhou. می‌گویند این زیستگاه صرفا محل نگهداری خیزران و گل و لجن بود.

✅عصر امپراتوری
پانیو که در کرانه شرقی رود مروارید قرار داشت در طول پادشاهی نانیو (Nanyue) و پس از سقوط سلسله کین توسط Zhao Tuo به‌عنوان پایتخت انتخاب شد. سال ۲۰۴ پیش از میلاد بود و بر اساس شواهد پانیو مرکز تجاری به‌حساب می‌آمد و کالاهایی که در آنجا عرضه می‌شدند موید وجود روابط تجاری بین آسیای جنوب شرقی، هند، و حتی آفریقا بودند.
پانیو در دوران سلسله هان به مرکز استان تبدیل شد. مسیرهای ارتباطی وجود داشتند که خاورمیانه را به چین وصل می‌کردند، البته روابط میان این کشورها همواره هم خوش و خرم نبود. مسلمانان در سال ۷۵۸ به این شهر حمله کردند. و در سال ۸۷۸، یاغی چینی بنام هوانگ چائو (Huang Chao) تمام مسلمانان، مسیحیان، یهودیان و پارسی‌ها (زرتشتی‌ها)ی شهر را قتل‌عام کرد.
گوانجو به‌عنوان یک شهر بندری مشهور تاریخ رنگارنگی دارد. شرکت بریتیش ایست ایندیا (British East India) در سال ۱۷۱۱ یک ایستگاه تجاری در گوانجو ساخت. بعدها در سال ۱۷۵۷ گوانجو به‌عنوان تنها بندری انتخاب شد که کشورهای خارجی اجازه تجارت و کسب‌وکار در آن را داشتند. تا سال ۱۸۴۲ این روند ادامه داشت تا اینکه این فرصت به‌واسطه امضای پیمان نانکینگ (Nanking) در اختیار چهار بندر دیگر نیز قرار گرفت. درنتیجه انحصار بندر تجاری از گوانگجو سلب شد و این شهر به صنعتی شدن روی آورد.

گوانگجو به‌عنوان یک شهر بندری مهم بخشی از «جاده ابریشم دریایی» به‌حساب می‌آمد. جاده ابریشم دریایی مسیر تجاری بین جنوب چین، آسیای جنوب شرقی، هند، خاورمیانه و آفریقا بود.

✅عصر جدید
گوانجو در سال‌های پایانی سلسله کینگ صحنه وقوع شورش‌های ناموفق مختلفی مانند قیام ۱۸۹۵ و سرنگونی سلسله کینگ در سال ۱۹۱۱ بود. ۷۲ یاغی در جریان سرنگونی ناموفق سلسله کینگ به قتل رسیدند و بعدها اجسادشان پیدا شد، به احترام و یادبود این کشتگان مقبره Mausoleum ساخته شد.
تمام این تلاش‌های ناموفق انقلابی نهایتا به انقلاب شین های (Xinhai Revolution) ختم شدند. انقلاب شین های موفق شد و توانست سلسله کینگ را از قدرت به پایین بکشاند و جمهوری خلق چین را تشکیل دهد.
پس از تشکیل دولت جدید چین، گوانجو همچنان به‌عنوان یک شهر مهم و اصلی به راه خود ادامه داد. طی این سال‌ها حوادث ناخوشایندی مثل قتل‌عام Shakee اتفاق افتادند که بیش از ۲۰۰ نفر چینی در تیراندازی نیروهای انگلیسی، فرانسوی و پرتغالی کشته شدند.

در سال‌های پایانی جنگ داخلی چین، پس از تصرف و تسخیر نانجینگ در سال ۱۹۴۹، گوانجو به مرکز جمهوری چین انتخاب شد. همان سال، ارتش آزادی خلق به گوانجو رسید، و هم‌زمان با مهاجرت عمده به هنگ‌کنگ و ماکائو، پل Haizhu روی رودخانه مروارید توسط ناسیونالیست‌ها منفجر شد. پس‌ازاین حادثه، انقلاب فرهنگی شهر را به‌کلی تغییر داد و بسیاری از معابد، کلیساها، و بناهای تاریخی نابود شدند.

جمهوری خلق چین اعلام کرد که پروژه‌هایی مانند مسکن‌سازی در کرانه‌های رودخانه مروارید را می‌سازد. از دهه ۱۹۸۰، مسافت نزدیک شهر با هنگ‌کنگ و شنزن و ارتباطش با چینی‌های خارج از مرز باعث شد که گوانجو به یکی از نخستین ذینفعان اصلاحات اقتصادی چین تبدیل شود. در دهه ۱۹۹۰ اصلاحات مالیاتی مطرح شدند که تاثیر بسزایی در رشد و توسعه، و صنعتی شدن شهر داشتند.

⭕️لوکیشن شهر گوانجو :
✅شهر قدیمی گوانجو در نزدیکی کوه باییون در سواحل شرقی رودخانه مروارید در ۱۲۹ کیلومتری تقاطع دریای جنوب چین قرار داشت. قرار گرفتن در جلگه رود مروارید و دشت رسوبی آن باعث شده از طریق تنگه Humen به دریای جنوب چین وصل شود. رودخانه مروارید چهارمین رودخانه بزرگ چین است. خود محلی‌ها کوه باییون در نزدیکی گوانجو را شش و دستگاه تنفسی شهر می‌نامند.
ارتفاع از سطح دریا در این شهر که از جلو در محاصره اقیانوس و از پشت در حصار کوهستان واقع‌شده است از جنوب غربی به شمال شرقی به‌تدریج افزایش می‌یابد. مرتفع‌ترین نقطه گوانجو ۱۲۱۰ متر بالاتر از سطح دریا است یعنی جایی که پارک تیان تانگ (پارک آسمان یا بهشت، Heavenly Park) در آنجا واقع‌شده است.

گوانجو سرزمینی سرشار از مواد معدنی است و ۴۷ نوع ماده معدنی از نواحی این شهر استخراج می‌شوند و ۸۲۰ میدان کانی دارد که ۱۸ موردشان ذخایر نفتی بزرگ و متوسط هستند. مواد معدنی اصلی گوانجو سنگ‌آهک سیمان، گرانیت، آلبیت، کان نمک، پتاسیم، میرابیلیت، خاک رس کوزه گری، سینیت، فلوریت، نفلین (nepheline)، مرمر، آب‌معدنی و آب‌معدنی چشمه آب گرم.
گوانجو به خاطر اینکه در زمین‌های پر از آب جنوبی چین واقع‌شده، نواحی آبی گسترده‌ای دارد ازجمله رودخانه‌ها و سیستم‌های آبی که ۱۰ درصد مساحت کل آن را تشکیل می‌دهند. این نهرها و رودها باعث زیبا شدن شهر و همچنین ثبات محیط بوم‌شناختی شهر شده‌اند.

⭕️آب و هوای شهر گوانجو :
✅آب‌وهوای گوانجو مانند بیشتر شهرهای اطرافش آب و هوایی نیمه استوایی و شرجی است و بادهای موسمی آسیای شرقی به‌شدت روی آن تاثیر می‌گذارند. به خاطر همین اقلیم است که معمولا گوانگجو در کل سال بارندگی زیادی دارد میانگین بارندگی سالانه آن حدود ۱٫۷۳۶ میلی‌متر است.
زمستان‌های گوانجو هم معتدل هستند و میانگین دما در ماه ژانویه که معمولا سردترین ماه این شهر نیز هست ۱۳٫۹ درجه سانتی‌گراد است. به‌خاطر قرار گرفتن کوه‌ها در شمال شهر، توده‌هوای سیبری نمی‌تواند به شهر وارد شود و این یعنی خبری از زمستانی سرد و سخت نیست. هرچند که توده‌هوای سیبری معمولا نمی‌تواند از سد کوه‌های مرتفع شمال گوانگجو بگذرد اما گاهی بخش کوچکی از این توده‌هوا به شهر رسیده و شاید دمای هوا را کاهش داده و تا ۵ درجه سانتی‌گراد برساند.
اما زمستان‌های گوانجو هرگز دمای کمتر از ۵ درجه به خود ندیده‌اند. البته این به آن معنی نیست که می‌توانید زمستان‌ها در گوانجو با تی‌شرت و شلوارک در خیابان بچرخید؛ بادهای مرطوب همراه با بادهای سرد شدیدی که در زمستان‌های گوانگجو می‌وزند باعث شده که سوز سرمای زمستانی را احساس کنید.
مانند سایر شهرهای جنوبی چین، تابستان‌های گوانجو بسیار داغ و سوزان، شرجی و مرطوب است. با توجه به اینکه رطوبت شهر در جولای ۸۲ درصد است و میانگین دمای بالا به ۳۲ درجه سانتی‌گراد می‌رسد، هوا بشدت گرم شده و جو واقعا ناخوشایند و غیرقابل‌تحملی ایجاد می‌کند. گاهی گرمای هوا به حدی در طول روز زیاد شده که دما تا بیشتر از ۳۵ درجه هم می‌رسد.

⭕️حمل و نقل در گوانجو:
✅تاکسی
یافتن تاکسی در خیابان‌های گوانجو بسیار راحت است. مدل‌های تاکسی عبارت‌اند از جتتا، فولکس‌واگن، سانتانا، رد فلگ؛ سوناتا، بوییک، گلدن کاپ و سیتروئن. نیاز به تاکسی در گوانجو بسیار بالاست به‌خصوص در ساعات اوج (۸ تا ۹ صبح و ۵ تا ۷ عصر). اگر می‌خواهید به پرواز و یا به‌قطار برسید، بهتر است که پیش‌تر یک تاکسی بگیرید.

✅مترو
در حال حاضر هشت خط مترو فعال در گوانجو هستند که اکثر محدوده‌ی مرکز شهر را پوشش می‌دهند. هزینه‌های مترو از RMB 2 تا RMB 12 متغیر هستند. تمام علائم در خطوط مترو به چینی و انگلیسی نوشته‌شده‌اند. اگر می‌خواهید برای مدت زیاد در گوانجو بمانید، شما باید کارت‌های حمل‌ونقل یانگ چنگ تونگ را خریداری نمایید تا بتوانید در سفرهای خود از ۴۰ درصد تخفیف بهره‌مند شوید.

⭕️جاذبه های گردشگری شهر گوانجو:
✅معبد چن کلن: یک معبد اجدادی برای قوم چم که در ۱۸۹۴ با کنده‌کاری‌های منحصربه‌فرد، نقاشی‌ها و تزئینات طوماری ایجاد شد.
✅موزه‌ی پادشاه نانیو: مقبره‌ی پادشاه نانیو که به ۲۰۰۰ سال قبل مربوط می‌شود به‌صورت تصادفی در سال ۱۹۸۳ کشف شد.
✅معبد شش درخت انجیر: این معبد در سال ۵۳۷ میلادی ساخته شد تا از بقایای بودائی در آن نگهداری شود.
✅پارک یوخئو: این پارک یک کمربند سبز در مرکز شهر گوانژو است که چندین پارک را در برمی‌گیرد و مسیرهای چوبی دارای سایه و موزه‌هایی را در دل خود جای‌داده است.
✅پارک هیاخین شا: محل بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ با عوامل منحصربه‌فرد جذاب.
✅میدان هائونگ: یک میدان جدید و بزرگ شهری که محور نوین شهر گوانگژو محسوب می‌شود.
✅برج کانتون: یک برج بلند تلویزیونی ۶۰۰ متری، چهارمین برج بلند در دنیا.
✅رودخانه‌ی مروارید: سومین رودخانه‌ی بلند در چین که گوانژو را از غرب به شرق با منظره‌های عالی قطع می‌کند.
✅جزیره‌ی شامیان: یک ناحیه‌ای که پیش‌تر مربوط به بریتانیا و فرانسه بود و یک جزیره‌ی کوچک در رودخانه‌ی مروارید هست که با چندین پل به سرزمین اصلی وصل می‌شود.
✅موسسه‌ی تحرکات روستایی: این موسسه در ۱۹۲۴ توسط CCP در محل معبد کنفوسیوس ایجاد شد. مائو ژندونگ و ژائو انلای هر دو در آنجا آموزش‌دیده‌اند.

شهر گوانجو Guangzhou